Kategoria: Zdrowie

Opublikowano przez — Dodaj komentarz

Gotowość/Ochota 310 – kiedy zaczynasz współpracować z życiem. Poziom, na którym przestajesz pchać, a zaczynasz płynąć

Ochota, kalibrująca na 310, to moment przełomowy.
To poziom, na którym człowiek przestaje walczyć z życiem, ale jeszcze nie jest w pełnej akceptacji wszystkiego, co się wydarza.

W mojej pracy widzę bardzo wyraźnie:
to właśnie na poziomie gotowości zaczynają się realne zmiany w codziennym doświadczeniu.

Nie przez wysiłek.
Tylko przez wewnętrzne otwarcie.

Czym naprawdę jest gotowość/ochota

Nie jest entuzjazmem.
Nie jest też naiwnością.

To wewnętrzne:
jestem otwarta na nowe rozwiązania, nawet jeśli jeszcze ich nie rozumiem.

To poziom, na którym znika sztywność:

  • muszę wiedzieć
  • muszę kontrolować
  • muszę mieć rację

Pojawia się elastyczność umysłu i ciała.

Ochota a mapa Hawkinsa

Na Mapie Hawkinsa gotowość znajduje się wyraźnie powyżej neutralności 250, a poniżej akceptacji 350.

To bardzo ważne przejście:

  • z reakcji do wyboru
  • z kontroli do współpracy
  • z napięcia do zaufania

Energia na tym poziomie jest lekka, płynna i konstruktywna.

Jak objawia się gotowość/ochota w życiu

Osoby na poziomie 310:

  • są otwarte na informację zwrotną
  • uczą się na doświadczeniach
  • rzadziej wchodzą w konflikt
  • szybciej wychodzą z trudnych sytuacji

Znika wewnętrzne:
dlaczego to znowu mnie spotyka?

Pojawia się:
czego mogę się z tego nauczyć?

Gotowość a działanie

Gotowość to nie czekanie.
To działanie bez oporu.

Na tym poziomie:

  • łatwiej podejmować decyzje
  • łatwiej próbować nowych rzeczy
  • łatwiej zmieniać kierunek, gdy coś nie działa

Nie ma już przywiązania do jednego scenariusza.

Gotowość a relacje

W relacjach gotowość objawia się:

  • większą elastycznością
  • otwartością na rozmowę
  • mniejszą potrzebą obrony

Nie chodzi o to, by się zgadzać ze wszystkim.
Chodzi o to, by słuchać bez zamykania serca.

Co blokuje wejście w gotowość

Najczęściej:

  • duma
  • potrzeba kontroli
  • lęk przed zmianą
  • przywiązanie do starej tożsamości

Gotowość wymaga zgody na to, że:
nie wiem wszystkiego i to jest w porządku.

Praca z podświadomością na poziomie 310

Ochota rodzi  się w podświadomości, gdy puszczają stare programy.

Dlatego tak skuteczne są:

  • hipnoterapia
  • uwalnianie emocji według Hawkinsa
  • ho’oponopono
  • autohipnoza

Gdy stare przekonania są kasowane, gotowość/ochota pojawia się naturalnie.

Praktyka: wejście w gotowość/ochotę

Wejdź w stan lekkiej autohipnozy i wypowiedz:

  • Jestem gotowa zobaczyć to inaczej.
  • Jestem gotowa na nowe rozwiązania.

Jeśli pojawi się opór, możesz powiedzieć:
Kasuję ten program teraz, już w to nie wierzę. Jestem nieograniczoną istotą, jedyne co mnie ogranicza to, to w co wierzy mój umysł. I to ja mam moc, by uwolnić z niego wszystko i skasować każdą myśl, przekonanie i program.

Na końcu możesz poddać Bogu wszystko, co jeszcze chce kontrolować.

Co przynosi poziom gotowości/ochoty

  • więcej lekkości
  • więcej synchroniczności
  • szybsze rozwiązania
  • poczucie współpracy z życiem

To moment, w którym życie przestaje być przeciwnikiem.

Gotowość jako most

Gotowość/ochota 310 jest mostem:

  • między neutralnością a akceptacją
  • między kontrolą a zaufaniem
  • między starym a nowym

Nie musisz wiedzieć, dokąd dokładnie idziesz.
Wystarczy, że jesteś gotowa iść.

Opublikowano przez — Dodaj komentarz

Granice na poziomie akceptacji 350 – gdy znika potrzeba zmiany innych. Dojrzałość, która nie walczy

Poziom akceptacji, kalibrujący na 350, to moment, w którym granice przestają być czymś, co trzeba stawiać.
One po prostu wynikają z wewnętrznej zgody na rzeczywistość.

Na tym poziomie znika bardzo ważny mechanizm:
potrzeba zmieniania innych ludzi, ich zachowań, reakcji, poziomu świadomości.

I to właśnie wtedy relacje zaczynają się porządkować same.

Czym różnią się granice na poziomie 350 od granic na poziomie 250

Na poziomie neutralności 250:

  • granice są jasne
  • są spokojne
  • są wyborem

Na poziomie akceptacji 350:

  • granice są naturalną konsekwencją tego, kim jestem
  • nie ma potrzeby ich komunikowania wielokrotnie
  • nie ma emocjonalnego zaangażowania w to, czy ktoś je uszanuje

Akceptacja sprawia, że przestajemy brać cudze zachowania do siebie.

Gdzie znika potrzeba zmiany innych

Potrzeba zmiany innych zawsze wypływa z oporu.
Z przekonania, że:
gdyby oni byli inni, ja czułabym się lepiej.

Na poziomie 350 ten opór się rozpuszcza.

Pojawia się głębokie zrozumienie:
każdy działa z poziomu swojej świadomości.

To nie jest usprawiedliwianie.
To widzenie rzeczy takimi, jakie są.

Akceptacja a odpowiedzialność

Akceptacja 350 nie oznacza zgody na wszystko.
Oznacza zgodę na fakt, że rzeczywistość już taka jest.

Odpowiedzialność wraca w pełni do siebie:

  • wybieram relacje, w których chcę być
  • wybieram środowisko, które mi służy
  • wybieram dystans tam, gdzie nie ma przestrzeni na szacunek

Bez żalu.
Bez urazy.
Bez poczucia winy.

Granice bez potrzeby wyjaśniania

Na poziomie akceptacji:

  • nie ma tłumaczeń
  • nie ma przekonywania
  • nie ma uzasadniania swoich decyzji

Każde dodatkowe wyjaśnienie byłoby próbą zmiany drugiej strony.

A ta potrzeba już zniknęła.

Relacje na poziomie 350

Relacje zaczynają się same selekcjonować.

Zostają:

  • osoby o podobnej wrażliwości
  • relacje oparte na szacunku
  • spotkania bez napięcia

Oddalają się te, które były oparte na:

  • kontroli
  • emocjonalnych grach
  • zależności

Nie dlatego, że ktoś jest zły.
Tylko dlatego, że poziomy świadomości się nie spotykają.

Ciało na poziomie akceptacji

Ciało bardzo wyraźnie pokazuje poziom 350:

  • głęboki, spokojny oddech
  • brak chronicznego napięcia
  • poczucie osadzenia w sobie

Granice nie powodują już skurczu.
Są miękkie, a jednocześnie bardzo stabilne.

Akceptacja a miłość

Na poziomie akceptacji zaczyna się prawdziwa miłość – jeszcze nie bezwarunkowa, ale już pozbawiona walki.

Miłość, która:

  • nie próbuje naprawiać
  • nie wymaga zmiany
  • nie trzyma się kurczowo

To bardzo ważny etap przed poziomem 500.

Praktyka: granice z poziomu akceptacji

Wejdź w stan lekkiej autohipnozy i pozwól sobie poczuć:

  • gdzie jeszcze próbujesz kogoś zmienić
  • gdzie czekasz, aż ktoś zachowa się inaczej

Nie oceniaj tego.
Zauważ.

Następnie wypowiedz w sobie:
poddaję Bogu potrzebę zmieniania innych i pozwalam, by wszystko było takie, jakie jest.

Jeśli pojawi się smutek lub inna emocja lub uczucie – pozwól mu być.
To często żegnanie starego sposobu bycia w relacjach.

Co przynosi poziom 350 w praktyce

  • ogromną ulgę
  • spokój w relacjach
  • brak wewnętrznego napięcia
  • poczucie, że niczego nie trzeba udowadniać

Granice nie są już narzędziem ochrony.
Są naturalnym wyrazem wewnętrznej zgody.

Akceptacja jako koniec walki

Poziom akceptacji 350 to moment, w którym:

  • przestajesz walczyć z ludźmi
  • przestajesz walczyć z życiem
  • przestajesz walczyć ze sobą

Granice istnieją.
Ale nie są murem.

Są przestrzenią, w której wreszcie można oddychać.

Opublikowano przez — Dodaj komentarz

Granice bez złości – poziom 250 w praktyce. Jak przestać walczyć i zacząć wybierać

Bardzo wiele osób stawia granice dopiero wtedy, gdy pojawia się złość.
A złość – choć niesie energię – prawie zawsze oznacza, że granica została przekroczona dużo wcześniej.

Na poziomie neutralności 250 granice przestają być reakcją emocjonalną, a zaczynają być naturalnym wyrazem wewnętrznej spójności.

Nie trzeba już podnosić głosu.
Nie trzeba się tłumaczyć.
Nie trzeba się bronić.

Granica po prostu jest.

Dlaczego granice stawiane ze złości nie działają

Złość kalibruje na poziomie 150.
Neutralność na 250.

To ogromna różnica energetyczna.

Granice stawiane ze złości:

  • niosą napięcie
  • zawierają w sobie pragnienie kontroli
  • często są atakiem, a nie komunikatem

Druga strona to czuje.
I albo zaczyna się bronić, albo atakować.

Wtedy nie ma spotkania – jest walka.

Czym są granice na poziomie neutralności

Na poziomie 250 granice:

  • nie są reakcją
  • nie są emocjonalne
  • nie są osobiste

Są informacją.

To jest dla mnie w porządku.
Tego nie wybieram.

Bez dramatów.
Bez historii.
Bez potrzeby, by druga strona to zrozumiała.

Co musi się wydarzyć, by granice mogły być neutralne

Granice bez złości pojawiają się wtedy, gdy:

  • złość została uznana i uwolniona
  • pragnienia spod złości zostały zobaczone
  • zniknęła potrzeba kontroli

Neutralność nie polega na tym, że „nic mnie nie rusza”.
Polega na tym, że nie muszę reagować automatycznie.

Granice a odpowiedzialność

Na poziomie 250 odpowiedzialność wraca do siebie.

Nie:

  • nie zmieniam innych
  • nie wychowuję dorosłych ludzi
  • nie walczę o zrozumienie

Biorę odpowiedzialność za to, na co się zgadzam, a na co nie.

To bardzo uwalniające.

Granice w relacjach

Relacje na poziomie neutralności stają się prostsze.

Jeśli ktoś:

  • nie szanuje moich granic
  • ignoruje moje „nie”
  • przekracza mnie regularnie

Nie potrzebuję się złościć.
Po prostu ograniczam dostęp.

Bez urazy.
Bez wrogości.
Bez poczucia winy.

To ogromny znak dojrzałości emocjonalnej.

Granice a poczucie winy

Poczucie winy pojawia się wtedy, gdy granice są stawiane z poziomu niższego niż 200.
Na poziomie 250 ono stopniowo zanika.

Dlaczego?

Bo znika wewnętrzne przekonanie:
muszę być taka, jakiej oczekują inni, żeby zasługiwać na miłość.

Neutralność przywraca kontakt z własną wartością.

Ciało a granice

Ciało bardzo szybko reaguje na poziom 250:

  • rozluźnia się brzuch
  • oddech się pogłębia
  • znika chroniczne napięcie

Granica postawiona w neutralności nie boli ciała.
Granica postawiona ze złości – niemal zawsze tak.

Praktyka: granice z poziomu 250

Wejdź w stan lekkiej autohipnozy i zadaj sobie pytania:

  • Na co naprawdę się zgadzam?
  • Gdzie mówię „tak”, gdy ciało mówi „nie”?

Nie analizuj.
Poczuj.

Następnie wypowiedz w sobie:
Kasuję ten program teraz, już w to nie wierzę. Jestem nieograniczoną istotą, jedyne co mnie ogranicza to, to w co wierzy mój umysł. I to ja mam moc, by uwolnić z niego wszystko i skasować każdą myśl, przekonanie i program.

Na końcu możesz poddać Bogu wszystko, co jeszcze boi się postawić granicę.

Jak wygląda życie z granicami bez złości

  • mniej konfliktów
  • więcej spokoju
  • jaśniejsze relacje
  • więcej energii życiowej

Granice przestają być czymś trudnym.
Stają się naturalnym przedłużeniem wewnętrznej zgody na siebie.

Neutralność jako fundament zdrowych granic

Poziom 250 to moment, w którym:

  • nie musisz już walczyć
  • nie musisz się bronić
  • nie musisz udowadniać swojej wartości

Granice są spokojne.
Czytelne.
I wystarczające.

Bo nie są reakcją na innych.
Są wyrazem kontaktu ze sobą.

Opublikowano przez — Dodaj komentarz

O pragnieniach ukrytych pod złością. Co naprawdę chce się wydarzyć, gdy czujemy złość

Złość jest jedną z najczęściej tłumionych i jednocześnie najbardziej niezrozumianych emocji.
W mojej pracy bardzo często spotykam się z przekonaniem, że złość jest czymś złym, destrukcyjnym, nieakceptowalnym.

Tymczasem złość sama w sobie nie jest problemem.
Problemem jest to, że rzadko zaglądamy pod nią głębiej.

Bo złość zawsze coś zasłania.
A pod nią niemal zawsze znajdują się pragnienia, które nie zostały spełnione, wyrażone albo zauważone.

Na jakim poziomie kalibruje złość

Według Mapy Hawkinsa złość kalibruje na poziomie 150.
Jest to poziom znacznie wyższy niż apatia, żal czy lęk, ponieważ złość zawiera w sobie energię do działania.

To bardzo ważne:
złość jest już ruchem w górę skali, a nie jej dnem. Oczywiście nie znaczy to, że jest czymś pozytywnym, nadal znajduje sie poniżej poziomu mocy.

Jednak dopóki nie zostanie zrozumiana i uwolniona, zaczyna niszczyć:

  • relacje
  • ciało
  • poczucie bezpieczeństwa
  • kontakt z samą sobą

Złość jako sygnał, nie problem

Złość jest sygnałem.
Informacją z podświadomości, że:

  • jakaś granica została przekroczona
  • jakaś potrzeba nie została zauważona
  • jakieś pragnienie zostało zignorowane

Kiedy złość jest tłumiona, pragnienie nie znika.
Ono tylko schodzi głębiej.

I tam zaczyna działać w sposób nieświadomy.

Jakie pragnienia najczęściej kryją się pod złością

W pracy hipnoterapeutycznej bardzo wyraźnie widać, że pod złością najczęściej ukrywają się:

Pragnienie bycia zauważoną
– chcę być ważna, widziana, brana pod uwagę

Pragnienie szacunku
– chcę, żeby moje granice miały znaczenie

Pragnienie wpływu
– chcę mieć poczucie sprawczości w swoim życiu

Pragnienie miłości i bezpieczeństwa
– chcę czuć, że jestem wystarczająca taka, jaka jestem

Pragnienie wolności
– chcę móc być sobą bez lęku przed odrzuceniem

Złość pojawia się wtedy, gdy te pragnienia są systematycznie ignorowane – przez innych albo przez nas same.

Złość a kontrola

Bardzo często złość łączy się z potrzebą kontroli.
Nie dlatego, że ktoś chce rządzić innymi, ale dlatego, że wewnętrznie czuje się bezsilny.

Kontrola jest próbą odzyskania bezpieczeństwa.

Im więcej złości, tym więcej:

  • napięcia w ciele
  • sztywności
  • wewnętrznej walki

A pod tym wszystkim jest jedno proste pragnienie:
chcę, żeby było inaczej, bo tak, jak jest, boli.

Złość skierowana do siebie

Złość do innych jest zawsze projekcją złości we wewnątrz.
To ona bardzo często zamienia się w:

  • poczucie winy
  • wstyd
  • autoagresję psychiczną
  • choroby psychosomatyczne

Pod tą złością prawie zawsze kryje się pragnienie:
chcę być akceptowana, nawet gdy nie jestem idealna.

Dlaczego sama kontrola złości nie działa

Tłumienie złości nie prowadzi do jej uzdrowienia.
Złość nie znika od bycia spokojną.

Ona potrzebuje:

  • poczucia
  • uznania
  • dotarcia do źródła

Dopiero wtedy pragnienie, które się pod nią ukrywa, może zostać:

  • zobaczone
  • nazwane
  • uwolnione

Praca z podświadomością i złością

Dlatego w pracy z klientkami łączę:

  • hipnoterapię
  • uwalnianie emocji według Hawkinsa
  • ho’oponopono
  • autohipnozę

Bo złość bardzo rzadko dotyczy teraźniejszości.
Najczęściej jest echem dawnych doświadczeń, w których:

  • nie było przestrzeni na wyrażanie potrzeb
  • emocje były karane
  • miłość była warunkowa

Podświadomość wciąż reaguje tak, jakby to nadal trwało.

Praktyka: dotarcie do pragnienia pod złością

Wejdź w stan lekkiej autohipnozy i zadaj sobie pytania:

  • Czego tak naprawdę chcę w tej sytuacji?
  • Jakie pragnienie nie zostało zauważone?

Nie oceniaj odpowiedzi.
Pozwól im wypłynąć z ciała, nie z głowy.

Na końcu możesz powiedzieć:
poddaję Bogu to pragnienie i pozwalam mu się uwolnić.

Jeśli pojawi się opór – on też jest w porządku.
To tylko kolejna warstwa, która chce zostać zobaczona.

Co się dzieje, gdy pragnienie zostaje uwolnione

Kiedy pragnienie spod złości zostaje uznane:

  • złość traci intensywność
  • ciało się rozluźnia
  • relacje stają się prostsze
  • pojawia się więcej mocy

Złość nie musi już krzyczeć.
Zostaje wysłuchana.

I bardzo często naturalnie przechodzi w:

  • neutralność
  • akceptację
  • spokój

Bo została spełniona jej prawdziwa funkcja.

Opublikowano przez — Dodaj komentarz

Neutralność 250 – wolność od dramatów. Poziom, na którym życie przestaje być osobiste

Po przekroczeniu poziomu odwagi 200 zaczyna się zupełnie nowa jakość życia.
To moment, w którym człowiek przestaje reagować automatycznie, a zaczyna wybierać.

Pierwszym stabilnym poziomem powyżej 200 jest neutralność, która kalibruje na 250.

W mojej pracy widzę wyraźnie:
neutralność to jeden z najbardziej niedocenianych, a jednocześnie najbardziej uwalniających poziomów świadomości.

Czym naprawdę jest neutralność

Neutralność bardzo często bywa mylona z obojętnością.
To błąd.

Neutralność nie oznacza braku uczuć.
Oznacza brak wewnętrznego przymusu reagowania.

Na poziomie 250:

  • emocje się pojawiają, ale nie przejmują kontroli
  • sytuacje przestają być osobiste
  • znika potrzeba dramatu

To moment, w którym człowiek zaczyna widzieć rzeczy takimi, jakie są, a nie takimi, jakie powinny być.

Dlaczego neutralność uwalnia od dramatów

Dramat zawsze potrzebuje:

  • identyfikacji z emocją
  • interpretacji
  • historii w głowie

Neutralność odcina paliwo dramatowi.

Na tym poziomie:

  • nie trzeba się bronić
  • nie trzeba atakować
  • nie trzeba udowadniać racji

Pojawia się wewnętrzne:
To jest takie, jakie jest.

I to zdanie ma ogromną moc.

Neutralność a relacje

Relacje na poziomie neutralności:

  • są lżejsze
  • mniej reaktywne
  • pozbawione gry w ofiarę i kata

Nie oznacza to braku granic.
Wręcz przeciwnie – granice są bardzo klarowne, ale pozbawione ładunku emocjonalnego.

Nie ma już potrzeby zmieniania ludzi.
Jest zgoda na to, że każdy jest na swoim poziomie świadomości.

Neutralność a poczucie kontroli

Na poziomie 250 znika potrzeba kontroli.
Nie dlatego, że wszystko jest idealne, ale dlatego, że przestaje istnieć lęk, który tę kontrolę napędzał.

To moment głębokiej ulgi dla układu nerwowego.

Jak dochodzi się do neutralności

Neutralność nie jest decyzją umysłu.
Jest efektem systematycznego uwalniania emocji.

Złość, duma, lęk i wstyd muszą zostać:

  • uznane
  • poczute
  • uwolnione u źródła

Dlatego tak dobrze sprawdza się tu:

  • hipnoterapia
  • uwalnianie emocji według Hawkinsa
  • ho’oponopono
  • autohipnoza

Praktyka neutralności

Wejdź w stan lekkiej autohipnozy i zadaj sobie pytanie:

  • Czy mogę pozwolić temu być takim, jakie jest?

Nie zmieniaj.
Nie analizuj.
Pozwól.

To jedno pytanie często przesuwa świadomość bardziej niż lata walki.

Co pojawia się na poziomie 250

  • spokój
  • dystans emocjonalny bez zamknięcia serca
  • poczucie wewnętrznej wolności
  • więcej energii życiowej

Neutralność nie jest końcem drogi.
Jest przestrzenią oddechu.

Opublikowano przez — Dodaj komentarz

Akceptacja 350 – zgoda na życie takie, jakie jest. Poziom wewnętrznej dojrzałości

Powyżej neutralności znajduje się poziom, który w mojej pracy często nazywam przestrzenią dorosłości emocjonalnej.

To akceptacja, kalibrująca na 350.

Akceptacja nie jest rezygnacją.
Nie jest biernością.
Nie jest pogodzeniem się z cierpieniem.

Akceptacja jest zgodą na rzeczywistość, bez potrzeby walki z nią.

Czym naprawdę jest akceptacja

Na poziomie 350 człowiek:

  • widzi rzeczy takimi, jakie są
  • przestaje stawiać opór temu, co się wydarza
  • przestaje walczyć z przeszłością

To poziom, na którym znika pytanie:
Dlaczego mnie to spotkało?

A pojawia się:
Skoro tak jest, co mogę z tym zrobić?

Akceptacja a odpowiedzialność

Akceptacja to bardzo wysoki poziom odpowiedzialności.
Nie za innych.
Za swoje reakcje, wybory i decyzje.

Na tym poziomie:

  • nie ma już ofiary
  • nie ma obwiniania
  • nie ma ucieczki

Jest spokojna zgoda i działanie z miejsca spójności.

Akceptacja a emocje

Akceptacja nie oznacza braku emocji.
Oznacza brak oporu wobec nich.

Emocje mogą przepływać, bo nie są zatrzymywane przez walkę ani zaprzeczanie.

To ogromna ulga dla ciała.

Akceptacja a relacje

Relacje na poziomie 350:

  • są bardzo prawdziwe
  • oparte na zgodzie, nie na oczekiwaniach
  • wolne od potrzeby naprawiania innych

Nie ma tu zależności.
Jest wybór.

Akceptacja a życie

Na tym poziomie człowiek przestaje żyć w konflikcie z rzeczywistością.
Pojawia się zaufanie do procesu życia.

Nie dlatego, że wszystko jest łatwe.
Tylko dlatego, że opór zniknął.

Jak dojść do akceptacji

Akceptacja nie przychodzi z afirmacji.
Przychodzi z głębokiego uwolnienia emocji zapisanych w podświadomości.

Dlatego kluczowe są:

  • hipnoterapia
  • systematyczne uwalnianie emocji
  • praca z ciałem
  • autohipnoza

To naturalnie podnosi poziom świadomości.

Praktyka akceptacji

Wejdź w stan lekkiej autohipnozy i wypowiedz w sobie:

  • Zgadzam się na to, co jest, dokładnie takie, jakie jest.

Jeśli pojawi się opór – pozwól mu być.
On też chce zostać zobaczony.

Na końcu możesz poddać Bogu wszystko, co jeszcze walczy.

Co pojawia się na poziomie 350

  • głęboki spokój
  • dojrzałość emocjonalna
  • stabilność
  • zaufanie do życia

Akceptacja nie kończy drogi rozwoju.
Ale kończy wewnętrzną wojnę.

Opublikowano przez — Dodaj komentarz

Dlaczego tak wiele osób utknęło między 150 a 175. O złości, dumie i iluzji mocy

W pracy z podświadomością bardzo wyraźnie widzę jeden z najczęstszych zatrzymanych obszarów świadomości.
To przestrzeń pomiędzy poziomem 150 a 175 według Mapy Poziomów Świadomości Davida Hawkinsa.

To właśnie tutaj wiele osób spędza lata.
Czasem całe życie.

Poziom 150 – złość

Złość kalibruje na poziomie 150.
Jest pierwszą emocją, w której pojawia się energia do działania.
Po apatii, żalu i strachu złość daje poczucie, że wreszcie coś można zrobić.

Na tym poziomie:

  • pojawia się impuls zmiany
  • znika całkowita bezsilność
  • pojawia się reakcja zamiast zamrożenia

Ale to wciąż reakcja.
Wciąż walka.

Złość mówi:
To nie jest w porządku
Już nie chcę tak żyć

Jednocześnie:

  • obwinia
  • atakuje
  • szuka winnego na zewnątrz

Dlatego tak łatwo w niej utknąć.
Daje iluzję mocy, ale nie daje spokoju.

Przejście do 175 – duma

Kiedy złość nie zostaje uznana i uwolniona, bardzo często przechodzi w dumę, która kalibruje na poziomie 175.

Duma to etap:
Ja mam rację
Ja wiem lepiej
Ja się nie cofnę

To bardzo zdradliwy poziom, bo:

  • wygląda jak siła
  • brzmi jak pewność siebie
  • przypomina stabilność

Ale energetycznie wciąż jest poniżej prawdy.

Dlaczego duma zatrzymuje

Duma oddziela.
Od ludzi.
Od relacji.
Od własnego serca.

Na tym poziomie pojawia się:

  • potrzeba kontroli
  • poczucie wyższości
  • zamknięcie na informację zwrotną

I to, co najważniejsze:
duma nie szanuje ludzi, bo relacja z poziomu dumy nigdy nie jest równa.

Pod uczuciem wyższości zawsze kryje się coś jeszcze.

Co kryje się pod dumą

W hipnozie i regresji do źródła niemal zawsze odkrywamy, że pod dumą leży wstyd.

Wstyd kalibruje bardzo nisko i niesie ze sobą:

  • poczucie niższości
  • gorszości
  • przekonanie, że z nami jest coś nie tak

Duma jest więc tarczą.
Mechanizmem ochronnym ego.

Im silniejsza duma, tym głębiej schowany wstyd.

Dlaczego tak trudno przejść dalej

Między 150 a 175 człowiek:

  • reaguje
  • walczy
  • broni swojej wersji
  • próbuje kontrolować rzeczywistość

A przejście wyżej wymaga czegoś zupełnie innego.

Wymaga odpowiedzialności.

Co jest potrzebne, by pójść dalej

Nie kolejna walka.
Nie kolejny argument.
Nie udowadnianie racji.

Potrzebne jest:

  • uznanie emocji
  • puszczenie potrzeby bycia wyżej
  • kontakt z prawdą w ciele

To otwiera drogę do poziomu 200.

Praca z podświadomością

Zarówno złość, jak i duma są zapisane w ciele i układzie nerwowym.
Dlatego w pracy z nimi łączę:

  • hipnoterapię
  • uwalnianie emocji według Hawkinsa
  • ho’oponopono
  • autohipnozę

Dopiero wtedy energia zaczyna się naturalnie podnosić.

150 i 175 to poziomy przejściowe.
Nie są miejscem, w którym warto budować życie.

To etapy.

Opublikowano przez — Dodaj komentarz

Odwaga 200. Moment, w którym przestajesz walczyć z życiem

Poziom 200 – odwaga to punkt przełomowy na Mapie Świadomości Davida Hawkinsa.
To granica pomiędzy życiem w reakcji a życiem w mocy.

W mojej pracy widzę wyraźnie:
wszystko poniżej 200 to próba przetrwania.
Wszystko od 200 wzwyż to początek prawdziwego życia.

Czym jest odwaga według Hawkinsa

Odwaga nie ma nic wspólnego z brawurą ani udowadnianiem siły.
To pierwszy poziom, na którym człowiek:

  • bierze odpowiedzialność
  • przestaje obwiniać
  • zaczyna wybierać zamiast reagować

Odwaga mówi:
Mogę na siebie spojrzeć
Mogę poczuć prawdę
Mogę wziąć odpowiedzialność za swoje życie

Co zostaje za nami poniżej 200

Przekraczając próg odwagi, zostawiamy:

  • walkę
  • potrzebę racji
  • kontrolę
  • projekcję winy

To nie znaczy, że emocje znikają.
One przestają rządzić.

Odwaga a granice

Na poziomie 200 granice przestają być agresywne albo bierne.
Stają się naturalne.

Nie trzeba krzyczeć.
Nie trzeba się tłumaczyć.
Nie trzeba się bronić.

Granica wypływa z wewnętrznej spójności.

Odwaga a relacje

Relacje na poziomie odwagi zaczynają być:

  • równe
  • oparte na prawdzie
  • rzadziej kontrolują

To pierwszy poziom, na którym możliwa jest prawdziwa intymność, bo znika lęk przed byciem sobą.

Odwaga a złość i duma

Złość i duma nie są wrogami.
Są etapami.

Na poziomie odwagi:

  • złość zostaje uznana i uwolniona
  • duma rozpuszcza się w prawdzie
  • wstyd przestaje sterować życiem

Nie ma już potrzeby udowadniania.

Jak wejść na poziom 200

Nie da się tam „wejść” umysłem.
To proces uwalniania.

W pracy z klientami kluczowe są:

  • kontakt z ciałem
  • uwalnianie emocji u źródła
  • praca w stanie hipnotycznym

To pozwala puścić to, co trzyma świadomość niżej.

Praktyka

Wejdź w stan lekkiej autohipnozy i zapytaj siebie:

  • Za co dziś mogę wziąć odpowiedzialność?
  • Gdzie nadal walczę?
  • Co by się stało, gdybym przestała?

Pozwól, aby odpowiedzi przyszły same.

Wsparcie procesu

Jeśli czujesz, że jesteś gotowa wyjść z walki, regularna praca z podświadomością bardzo to ułatwia.
W moim sklepie dostępne są autohipnozy w formie nagrań audio, które wspierają przechodzenie z poziomów reakcji do poziomu odwagi i spójności.

Odwaga to nie siła.
Odwaga to prawda i moc.

Opublikowano przez — Dodaj komentarz

Złość – emocja poziomu 150. Dlaczego daje iluzję mocy i jak prowadzi do prawdziwej zmiany

Złość jest jedną z najbardziej źle rozumianych emocji.
Wiele osób boi się jej, tłumi ją albo próbuje kontrolować, wierząc, że to ona niszczy relacje i zdrowie.

Z perspektywy pracy z podświadomością widzę coś zupełnie innego.
Złość nie jest problemem.
Problemem jest utknięcie w niej lub próba pozbycia się jej bez zrozumienia, na jakim poziomie świadomości ona działa.

Na jakim poziomie dokładnie kalibruje złość

Według Mapy Poziomów Świadomości Davida Hawkinsa:

Złość kalibruje na poziomie 150.

Dla kontekstu:

  • 20 – wstyd
  • 30 – poczucie winy
  • 50 – apatia
  • 75 – żal
  • 100 – strach
  • 150 – złość
  • 175 – duma
  • 200 – odwaga

Poziom 200 jest punktem przełomowym – od tego miejsca zaczyna się prawdziwa moc, odpowiedzialność i spójność.

Co to oznacza w praktyce

Złość znajduje się powyżej bezsilności, ale poniżej prawdy.

To bardzo ważne, bo na poziomie 150:

  • pojawia się energia do działania
  • znika apatia
  • pojawia się impuls zmiany

Dlatego wiele osób lubi swoją złość.
Daje ona subiektywne poczucie mocy, choć energetycznie nadal jest to poziom ego i walki.

Złość mówi:
Już nie chcę tak żyć
To nie jest w porządku

Ale jednocześnie:

  • obwinia
  • atakuje
  • projektuje winę na zewnątrz

To nadal reakcja, a nie wybór.

Złość nie pojawia się nagle

Złość rzadko jest emocją pierwotną.
Najczęściej jest efektem długotrwałego tłumienia emocji niższych energetycznie.

Zanim pojawi się złość, zwykle było:

  • poczucie niesprawiedliwości
  • lęk
  • smutek
  • wstyd
  • brak postawionych granic

Złość jest sygnałem, że coś w Tobie zostało zignorowane zbyt długo.

Co kryje się pod złością

W pracy hipnoterapeutycznej niemal zawsze, pod warstwą złości, odnajdujemy:

  • bezsilność
  • zranione wewnętrzne dziecko
  • doświadczenia bycia niewysłuchaną
  • przekonanie, że nie wolno mówić prawdy

Złość pełni funkcję ochronną.
Chroni emocje, które kiedyś były zbyt trudne, by je poczuć.

Dlatego sama próba kontrolowania złości nigdy nie działa.
Trzeba dotrzeć do jej źródła.

Złość a oddawanie mocy

Paradoks polega na tym, że:

  • tłumiona złość oddaje moc
  • wybuchowa złość oddaje moc

W obu przypadkach reagujesz na świat zewnętrzny.

Prawdziwa moc pojawia się dopiero wtedy, gdy:

  • uznajesz złość
  • czujesz ją w ciele
  • przestajesz z nią walczyć
  • i pozwalasz jej się rozpuścić

To naturalnie prowadzi powyżej poziomu 150.

Złość a duma – pułapka 175

Bardzo często po złości pojawia się duma (175).
To etap:
Ja mam rację
Ja wiem lepiej
Nie dam się

Duma daje jeszcze większą iluzję mocy, ale nadal:

  • oddziela od ludzi
  • prowadzi do kontroli
  • maskuje wstyd i poczucie gorszości

Dlatego wiele osób utknęło pomiędzy 150 a 175.

Przejście przez złość do odwagi (200)

Poziom 200 – odwaga to moment, w którym:

  • bierzesz odpowiedzialność za swoje emocje
  • stawiasz granice bez agresji
  • mówisz prawdę bez potrzeby walki
  • przestajesz obwiniać

To już nie reakcja.
To wybór.

Jak pracować ze złością na poziomie podświadomości

Złość jest zapisana w ciele i układzie nerwowym.
Dlatego w pracy z nią łączę:

  • hipnoterapię
  • uwalnianie emocji według Hawkinsa
  • ho’oponopono
  • autohipnozę opartą na kotwicach

Ćwiczenie – świadomy kontakt

Wejdź w stan lekkiej autohipnozy.
Skieruj uwagę do ciała i zapytaj:

  • Gdzie dokładnie czuję złość?
  • Jakiej granicy nie postawiłam?
  • Co próbowałam zignorować?
  • Czy jest moją intencją odszukać złość i ją uwolnić? Kiedy?

Nie analizuj.
Czuj.

Uwalnianie programu złości

Pozwól emocji być.
Gdy poczujesz gotowość, wypowiedz:

Kasuję ten program teraz, już w to nie wierzę.
Jestem nieograniczoną istotą, jedyne co mnie ogranicza to, to w co wierzy mój umysł.
I to ja mam moc, by uwolnić z niego wszystko i skasować każdą myśl, przekonanie i program.

Następnie skieruj do siebie ho’oponopono:
Przepraszam
Proszę wybacz mi
Dziękuję
Kocham Cię

Na końcu poddaję Bogu tę emocję i wszystko, co za nią stoi.

Co pojawia się po uwolnieniu złości

Po przejściu przez złość:

  • ciało się uspokaja
  • umysł staje się jasny
  • granice stają się naturalne
  • relacje przestają być polem walki

Złość spełniła swoją funkcję.
Nie musi już krzyczeć.

Wsparcie procesu

Jeśli złość wraca automatycznie lub czujesz, że nosisz ją w sobie od lat, regularna praca w stanie hipnotycznym bardzo wspiera proces.

Złość nie jest wrogiem.
Jest bramą.
Ale tylko wtedy, gdy przez nią przechodzisz, a nie w niej mieszkasz.

Opublikowano przez — Dodaj komentarz

Jak duma blokuje pozytywne relacje. O mechanizmie, który oddziela zamiast chronić

W mojej pracy z podświadomością bardzo często spotykam ten sam schemat.
Ktoś mówi:

Nie będę się pierwsza odzywać
Mam swoje zasady
Nie będę się poniżać

Na poziomie świadomym brzmi to jak zdrowe granice.
Na poziomie energetycznym i podświadomym bardzo często jest to duma – emocja, która zamiast chronić, zamyka serce i odcina od relacji.

Czym naprawdę jest duma

Według skali świadomości Davida Hawkinsa duma znajduje się na poziomie 175, czyli poniżej energii prawdy, spójności i mocy.
To oznacza, że duma nie jest przejawem wewnętrznej mocy ani miłości do siebie.

Duma jest mechanizmem obronnym ego, który powstał w odpowiedzi na zranienie, wstyd lub odrzucenie.

Na głębokim poziomie duma zawsze komunikuje jedno:
Nie jestem bezpieczna, gdy jestem otwarta.

Dlaczego duma blokuje relacje

Relacja wymaga otwartości, miękkości i prawdy.
Duma działa odwrotnie.

Osoba funkcjonująca z poziomu dumy:

  • nie mówi wprost o swoich potrzebach
  • oczekuje, że druga strona się domyśli
  • wycofuje się zamiast rozmawiać
  • myli dystans z siłą
  • myli chłód z granicą

Energetycznie między ludźmi pojawia się mur.
A za tym murem zawsze stoi lęk przed zranieniem.

Duma nie szanuje ludzi

To bardzo ważny, a często pomijany aspekt.
Duma nie szanuje ludzi, ponieważ prowadzi do pragnienia kontroli.

Kiedy działamy z poziomu dumy:

  • chcemy mieć rację
  • chcemy być tą bardziej świadomą, lepszą, dojrzalszą
  • oczekujemy, że inni się zmienią
  • próbujemy nieświadomie kontrolować emocje i zachowania drugiej osoby

Tam, gdzie pojawia się potrzeba kontroli, nie ma równości ani szacunku.
Jest relacja ego do ego.

Uczucie wyższości jako maska

Duma bardzo często przyjmuje formę poczucia wyjątkowości, wyższości lub moralnej przewagi.
Ale to tylko fasada.

W pracy z hipnozą i regresją do źródła niemal zawsze pod tą warstwą odkrywamy wstyd.

Wstyd to emocja:

  • poczucia niższości
  • gorszości
  • bycia niewystarczającą
  • przekonania, że z nami jest coś nie tak

Dlatego duma tak zaciekle broni obrazu siebie.
Bo gdyby ta konstrukcja się rozpadła, na powierzchnię wyszedłby ból, który kiedyś był nie do uniesienia.

Im silniejsze uczucie wyższości, tym głębiej schowany wstyd.
Im większa potrzeba kontroli innych, tym większy lęk przed własną bezbronnością.

Duma jako oddawanie mocy

Duma nie daje mocy – ona ją oddaje.

Kiedy:

  • trwasz w milczeniu
  • czekasz, aż ktoś zrobi pierwszy krok
  • zamykasz serce, bo nie chcesz okazać słabości

oddajesz swoją moc światu zewnętrznemu.

Prawdziwa moc nie potrzebuje obrony.
Prawdziwa moc potrafi być w prawdzie bez potrzeby dominacji.

Co kryje się pod dumą

Podczas sesji bardzo często pod dumą odkrywamy:

  • wczesne doświadczenia odrzucenia
  • brak bezpiecznej więzi
  • zawstydzenie w dzieciństwie
  • przekonanie, że okazywanie uczuć jest zagrożeniem

Duma nie jest problemem.
Jest sygnałem, że jakaś część w nas nadal potrzebuje uzdrowienia.

Jak pracować z dumą na poziomie podświadomości

Dumy nie da się rozpuścić samą analizą.
Jest zapisana w ciele i układzie nerwowym.

Dlatego w pracy z nią łączę:

  • hipnoterapię
  • uwalnianie emocji według Hawkinsa
  • ho’oponopono
  • autohipnozę opartą na kotwicach

Ćwiczenie

Wejdź w stan lekkiej autohipnozy.
Skieruj uwagę do wnętrza i zapytaj:

  • Co chroni moja duma?
  • Przed jakim uczuciem mnie broni?
  • Co by się stało, gdybym pozwoliła sobie być miękka?

Pozwól, aby odpowiedzi przyszły z ciała.

Uwalnianie programu dumy

Gdy poczujesz emocję pod spodem, pozwól jej być i wypowiedz:

Czy uwolnię dumę z mojego wnętrza? Czy to zrobię najlepiej jak potrafię? Kiedy?

Kasuję ten program teraz, już w to nie wierzę.
Jestem nieograniczoną istotą, jedyne co mnie ogranicza to, to w co wierzy mój umysł.
I to ja mam moc, by uwolnić z niego wszystko i skasować każdą myśl, przekonanie i program.

Następnie skieruj do siebie ho’oponopono:
Przepraszam
Proszę wybacz mi
Dziękuję
Kocham Cię

Na końcu poddaję Bogu tę emocję i wszystko, co za nią stoi.

Co pojawia się po puszczeniu dumy

Po puszczeniu dumy nie pojawia się słabość.
Pojawia się spokój, autentyczność i zdolność do prawdziwej bliskości.

Relacje zaczynają się uzdrawiać nie dlatego, że inni się zmieniają,
ale dlatego, że znika potrzeba bycia wyżej lub niżej.

Pojawia się równość.
A równość jest fundamentem miłości.

Wsparcie procesu

Jeśli czujesz, że duma wraca automatycznie i przejmuje kontrolę, regularna praca w stanie hipnotycznym bardzo wspiera proces.

Miłość nie potrzebuje kontroli.
Miłość potrzebuje obecności.