Rozwój duchowy nie zaczyna się wtedy, gdy masz więcej czasu.
Zaczyna się wtedy, gdy przestajesz uciekać od tego, co jest.
Wiele osób traktuje duchowość jako coś oddzielonego od codzienności – jako praktykę na macie, w ciszy, na warsztatach. Tymczasem największa praca dzieje się właśnie w zwykłym życiu: w relacjach, obowiązkach, decyzjach i emocjach.
Duchowość nie jest dodatkiem do życia
Duchowość nie polega na oderwaniu się od rzeczywistości.
Polega na byciu obecnym w tym, co robisz.
Gotowanie, praca, rozmowa z dzieckiem, prowadzenie firmy – to nie są przeszkody w rozwoju. To są pola praktyki.
Jeśli próbujesz uciec od codziennych obowiązków, duchowość staje się kolejną formą ego:
będę bardziej świadoma, gdy skończę wszystko inne.
To nie działa.
Ego chce albo kontroli, albo ucieczki
Ego lubi dwa tryby:
- perfekcyjne ogarnianie wszystkiego
- rezygnację i poczucie winy
W obu przypadkach pojawia się napięcie.
Rozwój duchowy nie polega na tym, by robić więcej.
Polega na tym, by robić inaczej – z innego stanu.
Obowiązki jako lustro świadomości
To, jak reagujesz na codzienne obowiązki, pokazuje:
- gdzie jest opór
- gdzie jest złość
- gdzie jest poczucie przymusu
I to właśnie tam jest materiał do pracy.
Jeśli coś Cię irytuje, to nie jest problem dnia.
To jest zaproszenie do uwolnienia emocji.
Skala Hawkinsa w codzienności
Większość napięć związanych z obowiązkami pochodzi z poziomów poniżej 200:
- muszę
- nie zdążę
- nikt mnie nie docenia
To są stany braku i przetrwania.
Gdy podnosisz poziom świadomości:
- te same obowiązki nie znikają
- ale zmienia się Twój stan wewnętrzny
A wraz z nim zmienia się jakość życia.
Małe praktyki zamiast wielkich rytuałów
Nie potrzebujesz godzin medytacji.
Wystarczy:
- jeden świadomy oddech przed rozpoczęciem zadania
- zatrzymanie i zauważenie emocji
- intencja wykonania czynności w spokoju
To są mikropraktyki, które regulują układ nerwowy i wyciszają ego.
Autohipnoza jako wsparcie codzienności
W pracy z klientkami uczę autohipnozy opartej na kotwicach, bo to narzędzie, które można zastosować w zwykłym dniu, nie tylko w idealnych warunkach.
Krótki stan autohipnozy:
- pomaga wrócić do siebie
- zmniejsza reaktywność
- ułatwia puszczanie emocji
Sama z niego korzystam regularnie – zwłaszcza zanim rozpocznę proces uwalniania emocji.
Uwalnianie emocji zamiast walki ze sobą
Jeśli w codzienności pojawia się:
- złość
- frustracja
- zmęczenie
- poczucie niesprawiedliwości
to nie znaczy, że robisz coś źle.
To znaczy, że coś chce zostać uwolnione.
Technika uwalniania emocji Hawkinsa oraz ho’oponopono pomagają puścić ciężar, zamiast go analizować.
Kasowanie programu muszę
Jeśli czujesz, że obowiązki Cię przytłaczają, możesz użyć intencji:
Kasuję ten program teraz, już w to nie wierzę.
Jestem nieograniczoną istotą, jedyne co mnie ogranicza to, to w co wierzy mój umysł.
I to ja mam moc, by uwolnić z niego wszystko i skasować każdą myśl, przekonanie i program.
Z intencją:
wybieram obecność zamiast przymusu
Rozwój duchowy to jakość bycia, nie ilość praktyk
Nie musisz wybierać między życiem a duchowością.
Jeśli jesteś:
- obecna
- uczciwa wobec siebie
- gotowa puszczać emocje
to rozwój dzieje się naturalnie.
Codzienność nie jest przeszkodą.
Jest drogą.