Wiele osób doświadcza w głowie głosu, który ostrzega, straszy, podważa decyzje i podsuwa czarne scenariusze. Często bywa mylony z intuicją, bo także „coś mówi” i brzmi przekonująco. Tymczasem to dwa zupełnie różne mechanizmy. Umiejętność ich rozróżniania jest jednym z kluczowych kroków w rozwoju świadomości i pracy z podświadomością.
Piszę o tym jako hipnoterapeutka, która w swojej pracy łączy hipnoterapię, technikę uwalniania emocji Hawkinsa i ho’oponopono, obserwując na co dzień, jak ogromną ulgę przynosi klientom właściwe rozpoznanie tych głosów.
Głos, który straszy – skąd się bierze
Głos straszący nie pochodzi z intuicji. Jego źródło to ego i zapisane w podświadomości lęki. Powstaje na bazie:
- wcześniejszych doświadczeń
- przejętych przekonań
- traum i emocji z przeszłości
- potrzeby kontroli i bezpieczeństwa
Ten głos niemal zawsze operuje przyszłością i zagrożeniem.
Typowe komunikaty:
- a co jeśli się nie uda
- lepiej nie ryzykuj
- coś złego się wydarzy
- nie jesteś gotowa
- to niebezpieczne
Jego celem nie jest prawda, lecz utrzymanie znanego schematu. Ego woli znane cierpienie niż nieznaną wolność.
Jak działa głos strachu w ciele
Bardzo ważnym sygnałem rozpoznawczym jest ciało.
Głos strachu:
- wywołuje napięcie
- ściska brzuch lub klatkę piersiową
- przyspiesza oddech
- powoduje niepokój
To reakcja układu nerwowego. Strach zawsze wiąże się z pobudzeniem i kontrakcją.
Intuicja – czym naprawdę jest
Intuicja nie krzyczy.
Nie straszy.
Nie naciska.
Intuicja to cichy, spokojny impuls, który pojawia się bez dramatyzmu. Często jest bardziej odczuciem niż słowem.
Intuicja:
- jest neutralna emocjonalnie
- pojawia się w chwili obecnej
- nie tworzy czarnych scenariuszy
- nie budzi lęku
Może powiedzieć: to nie jest dla ciebie, zatrzymaj się, poczekaj – ale bez napięcia i presji.
Różnica w energii obu głosów
To, co je najbardziej odróżnia, to stan energetyczny:
- głos strachu działa z poziomów poniżej 200 w skali Hawkinsa
- intuicja pojawia się powyżej poziomu 200
Jeśli po „wewnętrznym komunikacie” czujesz skurcz, niepokój i chaos – to nie jest intuicja.
Co zrobić, gdy pojawia się głos straszący
Pierwszym krokiem nie jest analiza, lecz zatrzymanie reakcji.
Zamiast:
- wierzyć głosowi
- z nim walczyć
- próbować go uciszyć
zrób coś innego.
Zwróć się do niego z akceptacją
To bardzo ważny moment. Głos strachu to część ciebie, która próbuje cię chronić.
Możesz w myślach powiedzieć:
kochane ego, widzę cię
dziękuję za troskę
i tak cię kocham
Tym samym przestajesz wzmacniać lęk oporem.
Uwolnij emocję, a nie treść
Nie pracuj z historią, którą opowiada głos.
Pracuj z emocją, która się pojawiła.
Zadaj sobie pytanie:
czy mogę pozwolić temu lękowi być i odejść
Pozwól mu przepłynąć przez ciało bez oceniania. Emocja, której nie karmisz uwagą, naturalnie się rozpuszcza.
Autohipnoza jako bezpieczna przestrzeń
Stan autohipnozy pomaga oddzielić obserwatora od treści umysłu. W tym stanie:
- głos strachu traci intensywność
- pojawia się dystans
- łatwiej odróżnić, co jest reakcją, a co wewnętrzną prawdą
Dlatego regularna autohipnoza uczy, że nie każdy głos w głowie jest tobą.
Ho’oponopono wobec strachu
Jeśli głos powraca, możesz zastosować ho’oponopono:
przepraszam
proszę wybacz
dziękuję
kocham cię
Nie do głosu.
Do zapisu w podświadomości, który go tworzy.
Oddanie kontroli
W momentach największego napięcia warto powiedzieć:
poddaję Bogu wszystko to, co mnie teraz straszy
Zaufanie nie usuwa wyzwań, ale zabiera paliwo strachowi.
Kasowanie programu lęku
Na koniec możesz świadomie zamknąć stary schemat:
Kasuję ten program teraz, już w to nie wierzę.
Jestem nieograniczoną istotą, jedyne co mnie ogranicza to, to w co wierzy mój umysł.
I to ja mam moc, by uwolnić z niego wszystko i skasować każdą myśl, przekonanie i program.
Głos, który straszy, pochodzi z przeszłości.
Intuicja pochodzi z obecności.
Strach jest głośny.
Intuicja jest cicha.
Im mniej w tobie lęku, tym wyraźniej słyszysz prawdę.
A prawda nigdy nie krzyczy.