Obserwacja siebie to fundament świadomego życia. To moment, w którym przestajesz automatycznie reagować, a zaczynasz widzieć. Widzisz swoje myśli, emocje, napięcia w ciele, reakcje. I właśnie w tym widzeniu pojawia się przestrzeń – przestrzeń wyboru.
Jako hipnoterapeutka wiem, jak głęboko zakorzenione programy podświadome sterują reakcjami. Większość ludzi funkcjonuje w transie własnych przekonań. Obserwacja to wyjście z tego transu.
Nie chodzi o analizowanie.
Nie chodzi o ocenianie.
Chodzi o czystą świadomość.
Dlaczego to takie ważne?
Zgodnie z naukami David R. Hawkinsa emocje i reakcje mają swoją częstotliwość. Gdy jesteśmy nieświadomi, automatycznie reagujemy z poziomów poniżej 200 – lęku, złości, żalu, dumy.
Obserwacja przenosi nas z reakcji do świadomości. A świadomość podnosi poziom energii.
To nie emocje są problemem.
Problemem jest utożsamienie się z nimi.
Kiedy mówisz: jestem zła, jestem bezsilna – oddajesz moc emocji.
Kiedy mówisz: pojawia się złość, pojawia się bezsilność – odzyskujesz moc.
Krok 1: Zatrzymaj się
Obserwacja zaczyna się od pauzy.
W momencie silnej emocji:
- nie reaguj od razu,
- nie tłumacz się,
- nie atakuj,
- nie uciekaj.
Zatrzymaj się i zapytaj:
Co teraz czuję?
Gdzie to czuję w ciele?
To pierwsze przebudzenie.
Krok 2: Oddziel fakt od interpretacji
Umysł natychmiast tworzy historię:
On mnie lekceważy.
Nikt mnie nie szanuje.
Zawsze tak jest.
Obserwacja polega na rozpoznaniu:
To tylko myśl.
To tylko interpretacja.
Faktem może być: ktoś nie oddzwonił.
Reszta to narracja.
Im szybciej zobaczysz różnicę, tym szybciej przestaniesz cierpieć z powodu własnych projekcji.
Krok 3: Obserwuj ciało
Ciało nigdy nie kłamie. Emocja zawsze ma swój ślad w ciele:
- ucisk w klatce piersiowej,
- napięcie w brzuchu,
- sztywność karku.
Zamiast analizować historię, skieruj uwagę na odczucie.
Pozwól mu być.
Nie uciekaj.
Nie walcz.
To właśnie moment poddania.
Możesz wewnętrznie powiedzieć:
Poddaję Bogu to napięcie.
Pozwalam mu odejść.
Krok 4: Zrezygnuj z oceniania siebie
Największą blokadą obserwacji jest osąd:
Nie powinnam tak reagować.
Znowu to samo.
Jestem słaba.
Osąd zamyka.
Akceptacja otwiera.
Obserwacja bez akceptacji zamienia się w krytykę.
Obserwacja z akceptacją staje się transformacją.
Krok 5: Użyj pytania mocy
Gdy zauważysz reakcję, zapytaj:
Czy to, co teraz robię, przybliża mnie do miłości?
To pytanie zmienia kierunek energii. Przestajesz karmić program, zaczynasz wybierać świadomość.
Obserwacja a uwalnianie emocji
W mojej pracy łączę hipnoterapię, technikę uwalniania Hawkinsa i ho’oponopono. Obserwacja jest pierwszym etapem każdego z tych procesów.
Najpierw widzisz program.
Potem przestajesz się z nim utożsamiać.
Na końcu go kasujesz.
W momencie, gdy rozpoznasz, że to tylko program, możesz powiedzieć:
Kasuję ten program teraz, już w to nie wierzę. Jestem nieograniczoną istotą, jedyne co mnie ogranicza to, to w co wierzy mój umysł. I to ja mam moc, by uwolnić z niego wszystko i skasować każdą myśl, przekonanie i program.
To nie jest walka z umysłem.
To odzyskanie mocy.
Obserwacja to miłość do siebie
Prawdziwa obserwacja nie jest chłodnym dystansem. Jest łagodną obecnością.
Gdy obserwujesz siebie bez osądu:
- przestajesz się karać,
- przestajesz się bronić,
- przestajesz udowadniać.
Zaczynasz widzieć, że każda emocja była próbą ochrony.
Każda reakcja była wyuczoną strategią przetrwania.
A Ty jesteś czymś więcej niż reakcją.
Małe ćwiczenie na dziś
Przez jeden dzień:
- obserwuj swoje myśli jak chmury,
- zapisuj powtarzające się emocje,
- przy każdej reakcji rób 3 spokojne oddechy,
- wieczorem zapytaj: czego dziś się o sobie dowiedziałam?
Nie próbuj się zmieniać.
Najpierw zobacz.
Zmiana jest naturalnym efektem świadomości.
Obserwacja to pierwszy krok do wyjścia z roli ofiary.
To pierwszy krok do życia powyżej poziomu lęku.
To pierwszy krok do prawdziwej wolności.
Bo kiedy zaczynasz widzieć siebie – przestajesz być sterowana przez podświadomość.
A tam, gdzie jest świadomość, pojawia się moc.