Poczucie winy jest jedną z najbardziej destrukcyjnych emocji, z jakimi pracuję w gabinecie.
Często bywa ciche, ukryte pod odpowiedzialnością, obowiązkiem albo potrzebą bycia dobrą. A jednocześnie potrafi skutecznie blokować zdrowie, relacje, obfitość i rozwój.
Z perspektywy pracy z podświadomością poczucie winy nie jest dowodem moralności.
Jest zapisem emocjonalnym, który powstał w określonych warunkach i nadal działa, nawet jeśli dawno przestał być potrzebny.
Czym naprawdę jest poczucie winy
Poczucie winy nie dotyczy tego, co robisz teraz.
Dotyczy tego, kim kiedyś musiałaś być, żeby:
- zasłużyć na miłość
- nie zostać odrzuconą
- zachować więź
- przetrwać emocjonalnie
Na poziomie energetycznym jest to emocja bardzo nisko w skali Hawkinsa, bliska wstydu i apatii.
To stan, w którym energia życiowa zapada się do środka, a umysł zaczyna karać sam siebie.
Skąd bierze się poczucie winy
W pracy terapeutycznej źródła poczucia winy bardzo często znajdują się:
- w dzieciństwie, gdy dziecko brało odpowiedzialność za emocje dorosłych
- w systemie rodzinnym, jako lojalność rodowa
- w religijnych i społecznych programach karania
- w relacjach, gdzie miłość była warunkowa
Poczucie winy bywa też dziedziczone.
Często niesiemy je nieświadomie, wierząc, że dzięki niemu jesteśmy lepsi, bardziej empatyczni, bardziej odpowiedzialni.
Tymczasem ono nie naprawia.
Ono tylko blokuje.
Dlaczego poczucie winy tak silnie sabotuje życie
Poczucie winy:
- odbiera prawo do radości
- sabotuje sukces
- zatrzymuje obfitość
- utrzymuje w relacjach opartych na poświęceniu
Na poziomie podświadomości działa jak wewnętrzny sabotażysta:
jeśli będę szczęśliwa, skrzywdzę innych
jeśli mi się powiedzie, ktoś na tym straci
Dopóki ten program działa, umysł będzie nieświadomie cofał Cię do znanych, bezpiecznych schematów.
Dlaczego nie da się uwolnić winy samą analizą
Poczucie winy nie jest logiczne.
Jest emocją zapisaną w ciele i układzie nerwowym.
Dlatego:
- tłumaczenie sobie, że nie masz powodu do winy, rzadko działa
- racjonalizacja przynosi chwilową ulgę
- afirmacje często trafiają w opór
To, co powstało poprzez emocję, musi zostać uwolnione poprzez emocję, a nie przez argumenty.
Jak uwalniać poczucie winy w praktyce
- Zauważenie i zgoda na czucie
Pierwszym krokiem jest uczciwe przyznanie przed sobą:
czuję winę
Bez usprawiedliwiania. Bez ocen.
Tylko kontakt z tym, co jest.
Poczucie winy bardzo często ukrywa się pod napięciem w klatce piersiowej lub brzuchu.
- Uwalnianie emocji metodą Hawkinsa
W tej technice nie analizujemy historii.
Pozwalamy emocji:
- być
- narastać
- opaść
Bez oporu. Zadajemy sobie pytania: czy jest moją intencją uwolnić poczucie winy z umysłu? czy to zrobię? kiedy? Wydaj polecenie dla umysłu.
Gdy przestajesz walczyć z poczuciem winy, ono zaczyna się naturalnie rozpuszczać.
To moment przejścia od karania siebie do akceptacji.
- Hipnoterapia i dotarcie do źródła winy
W hipnoterapii bardzo często okazuje się, że poczucie winy nie należy do dorosłej części Ciebie.
W stanie hipnotycznym możliwe jest dotarcie do momentu, w którym:
- dziecko wzięło odpowiedzialność za coś, co nie było jego
- pojawiła się decyzja: to moja wina
- miłość została powiązana z poczuciem winy
Gdy to źródło zostaje uświadomione i emocja uwolniona, program przestaje działać.
- Autohipnoza jako codzienna praktyka
Na co dzień uczę swoje klientki autohipnozy opartej na kotwicach i sama z niej korzystam, szczególnie przed procesem uwalniania emocji.
Autohipnoza:
- przywraca poczucie bezpieczeństwa
- pomaga wyjść z trybu karania siebie
- uczy łagodnego kontaktu z emocją
Gotowe nagrania autohipnoz dostępne w sklepie są realnym wsparciem w pracy z poczuciem winy zapisanym w podświadomości.
- Ho’oponopono i rozpuszczanie identyfikacji
Ho’oponopono pomaga zdjąć z siebie ciężar:
- osądu
- samokrytyki
- karania siebie
Gdy pojawia się wybaczenie sobie, poczucie winy traci grunt.
Nie dlatego, że coś usprawiedliwiasz.
Dlatego, że przestajesz się krzywdzić.
Co się zmienia, gdy puszczasz poczucie winy
Gdy poczucie winy zostaje uwolnione:
- wraca lekkość
- pojawia się prawo do radości
- decyzje przestają być podszyte lękiem
- relacje stają się zdrowsze
Znika potrzeba poświęcania siebie, by zasłużyć na miłość.
Kasowanie programu winy
Możesz pracować z intencją:
Kasuję ten program teraz, już w to nie wierzę.
Jestem nieograniczoną istotą, jedyne co mnie ogranicza to, to w co wierzy mój umysł.
I to ja mam moc, by uwolnić z niego wszystko i skasować każdą myśl, przekonanie i program.
Z intencją:
wybieram wolność zamiast kary
Poczucie winy nie czyni Cię lepszą osobą
Czyni Cię jedynie cięższą.
A życie nie wymaga od Ciebie cierpienia, byś mogła kochać, rozwijać się i być w zgodzie ze sobą.