Opublikowano Dodaj komentarz

Reakcje emocjonalne są uruchamiane przez programy w podświadomości. I jak można je transformować, zamiast z nimi walczyć

Wiele osób wierzy, że reaguje emocjonalnie, bo coś wydarzyło się na zewnątrz.
Ktoś coś powiedział.
Ktoś coś zrobił.
Sytuacja była trudna.

Z perspektywy pracy z podświadomością to nie jest prawda.

Reakcja emocjonalna nie jest wyborem

Reakcje emocjonalne nie pojawiają się dlatego, że ktoś jest słaby, niedojrzały czy nadwrażliwy.
Pojawiają się dlatego, że w podświadomości istnieje program, który został aktywowany.

Program to zapis:

  • dawnej emocji
  • dawnej decyzji
  • dawnego wniosku o sobie lub świecie

Bodziec z zewnątrz nie tworzy emocji.
On jedynie naciska przycisk, który już tam jest.

Czym są programy w podświadomości

Programy powstają najczęściej:

  • w dzieciństwie
  • w sytuacjach silnego stresu
  • w momentach braku bezpieczeństwa
  • wtedy, gdy emocja nie mogła zostać przeżyta

Podświadomość podejmuje wtedy decyzję:
tak będę reagować, żeby przetrwać

To nie jest świadome.
To jest automatyczne.

I dlatego reakcja pojawia się szybciej niż myśl.

Dlaczego reagujemy zawsze podobnie

Jeśli dana sytuacja wywołuje:

  • złość
  • lęk
  • wstyd
  • poczucie odrzucenia

to nie dlatego, że ta sytuacja jest obiektywnie taka sama.
Dlatego, że program w podświadomości jest ten sam.

Ciało reaguje, jakby znów było w przeszłości.

To jest mechanizm obronny, a nie błąd systemu.

Reakcje emocjonalne a poziomy świadomości

Na Mapie Hawkinsa reakcje emocjonalne poniżej 200 są w pełni automatyczne:

  • strach reaguje ucieczką
  • złość reaguje atakiem lub kontrolą
  • wstyd reaguje wycofaniem
  • duma reaguje obroną obrazu siebie

Na tych poziomach nie ma jeszcze wyboru.
Jest reakcja.

Transformacja zaczyna się wtedy, gdy program przestaje rządzić zachowaniem.

Dlaczego tłumienie emocji nie działa

Tłumienie reakcji emocjonalnych:

  • nie usuwa programu
  • nie uwalnia emocji
  • wzmacnia napięcie w ciele

Podświadomość nadal uważa, że program jest potrzebny.
Dlatego reakcja wraca, często z większą siłą. To czemu stawiamy opór trwa.

Hipnoterapia regresyjna – dotarcie do źródła reakcji

W hipnoterapii regresyjnej nie pracujemy z objawem.
Pracujemy z momentem powstania programu.

Podświadomość pokazuje:

  • kiedy emocja została zamrożona
  • jaka decyzja została wtedy podjęta
  • przed czym program miał chronić

Gdy ciało czuje się bezpieczne, program może zostać zaktualizowany, a strach, poczucie winy i błędne przekonania zneutralizowane.

Uwalnianie emocji – rozpuszczenie energii reakcji

Każda reakcja emocjonalna ma swój ładunek energetyczny.
Dopóki emocja jest zatrzymana w ciele, program pozostaje aktywny.

Uwalnianie emocji według Hawkinsa pozwala:

  • poczuć emocję bez oporu
  • nie analizować jej
  • pozwolić jej się rozpuścić

Gdy emocja znika, reakcja traci paliwo.

Kasowanie programów z poziomu podświadomości

Po uwolnieniu emocji pojawia się naturalna gotowość na decyzję:
to już nie jest mi potrzebne

Wtedy możliwe jest świadome skasowanie programu:
Kasuję ten program teraz, już w to nie wierzę. Jestem nieograniczoną istotą, jedyne co mnie ogranicza to, to w co wierzy mój umysł. I to ja mam moc, by uwolnić z niego wszystko i skasować każdą myśl, przekonanie i program.

To moment odzyskania sprawczości.

Ho’oponopono – domknięcie reakcji w relacjach

Bardzo wiele reakcji emocjonalnych jest powiązanych z innymi ludźmi.
Ho’oponopono pozwala:

  • rozpuścić wewnętrzny konflikt
  • przywrócić spokój
  • zdjąć ładunek z relacji

Nie zmienia drugiej osoby.
Zmienia to, co w nas reagowało.

Co dzieje się po transformacji programu

Po prawdziwej transformacji:

  • sytuacja nadal może się wydarzyć
  • ale reakcja już się nie pojawia
  • ciało pozostaje spokojne
  • pojawia się wybór

To jest znak, że program został rozwiązany.

Reakcje jako drogowskaz, nie problem

Reakcje emocjonalne nie są wrogiem.
Są informacją, gdzie w podświadomości wciąż działa stary zapis.

Gdy zamiast walczyć z reakcją:

  • dotrzesz do jej źródła
  • uwolnisz emocję
  • skasujesz program

reakcja przestaje być potrzebna.

A wtedy świadomość zaczyna prowadzić życie, a nie przeszłe doświadczenia.

Opublikowano Dodaj komentarz

Czy osoba niewrażliwa emocjonalnie to osoba nieempatyczna

O potężnej różnicy między tymi pojęciami i dlaczego rozwój świadomości zmienia sposób reagowania na świat

Bardzo często spotykam się z przekonaniem, że osoba, która nie reaguje silnie emocjonalnie, jest zimna, zdystansowana albo pozbawiona empatii. To jedno z największych nieporozumień, jakie pojawiają się na drodze rozwoju świadomości. W rzeczywistości niewrażliwość emocjonalna i brak empatii to dwa zupełnie różne zjawiska, wynikające z zupełnie innych poziomów świadomości.

Wrażliwość emocjonalna a reaktywność

Wrażliwość emocjonalna, o której mówi większość ludzi, bardzo często oznacza reaktywność. To automatyczne reagowanie emocją na bodziec zewnętrzny. Ktoś coś mówi, coś się wydarza, a w ciele natychmiast pojawia się napięcie, złość, lęk, poczucie winy czy wstyd. Taka reakcja nie jest przejawem empatii, lecz działania programów zapisanych w podświadomości.

Na Mapie Poziomów Świadomości Davida R. Hawkinsa reakcje emocjonalne oparte na lęku, winie, wstydzie czy dumie kalibrują poniżej poziomu 200. Są to stany kurczenia się, w których człowiek skupia się na sobie, na własnym bólu, własnej interpretacji i własnych ranach.

Empatia nie oznacza przejmowania cudzych emocji

Empatia nie polega na tym, że czuję to samo, co druga osoba, ani na tym, że wchodzę w jej emocje. Prawdziwa empatia pojawia się dopiero wtedy, gdy nie jestem już uwięziona w swoich reakcjach emocjonalnych. To zdolność widzenia, rozumienia i odczuwania drugiego człowieka bez konieczności wchodzenia w jego dramat.

Osoba empatyczna potrafi być obecna przy cudzym bólu, nie tracąc kontaktu ze sobą. Nie musi reagować złością, lękiem ani poczuciem winy. Empatia rodzi się na wyższych poziomach świadomości, powyżej 200, a jej naturalnym rozwinięciem jest współczucie i bezwarunkowa miłość, które kalibrują znacznie wyżej.

Dlaczego wraz z rozwojem duchowym przestajemy reagować emocjonalnie

W procesie pracy z podświadomością, hipnoterapią, metodą uwalniania Hawkinsa i hooponopono, stopniowo puszczane są programy, które wcześniej wywoływały automatyczne reakcje. Gdy emocje są uwalniane, a nie tłumione, znika przymus reagowania.

To nie jest zobojętnienie. To wewnętrzna stabilność. Świat zewnętrzny przestaje sterować naszym stanem, bo przestajemy projektować na niego swoje nieuświadomione treści. Coraz częściej widzimy, że to, co się wydarza, nie ma zewnętrznej przyczyny, lecz ujawnia to, co było zapisane w naszym umyśle.

W tym miejscu naturalnie pojawia się zdanie, które często wykorzystuję do kasowania programów:
„Jestem nieograniczoną istotą, ogranicza mnie tylko to, co utrzymuję w moim umyśle, nie ma żadnych zewnętrznych przyczyn”.

Hipnoterapia i uwalnianie emocji a rozwój empatii

W hipnoterapii, zarówno prowadzonej, jak i w autohipnozie z kotwic, docieramy do źródła reakcji emocjonalnych. Nie pracujemy na poziomie zachowania, ale na poziomie przyczyny zapisanej w podświadomości. Gdy emocja zostaje uwolniona, nie ma już czego „bronić” ani przed czym reagować.

Wtedy empatia staje się naturalnym stanem. Nie wynika z wysiłku ani z moralnego nakazu, lecz z wewnętrznej przestrzeni. Potrafisz wysłuchać, zrozumieć i być obecna, nie tracąc siebie. Dodatkowo mamy specjalny program hipnoterapii, w którym uzdrawiamy empatię, dzięki czemu nasze reakcje stają się inne i reagowanie na emocje innych ludzi jest zdrowe dla nas.

Osoba nieempatyczna a osoba zamknięta emocjonalnie

Brak empatii bardzo często nie wynika z rozwoju, lecz z zamrożenia emocji. To mechanizm obronny, który pojawia się po traumach, długotrwałym wstydzie lub poczuciu winy. Taka osoba nie czuje ani swoich emocji, ani emocji innych, bo kontakt z czuciem jest odcięty.

To coś zupełnie innego niż stan osoby, która uwolniła emocje i nie reaguje już automatycznie. Na zewnątrz może to wyglądać podobnie, ale wewnętrznie są to dwa przeciwstawne stany świadomości.

Empatia jako efekt uboczny wolności wewnętrznej

Im mniej w Tobie nieuświadomionych emocji, tym więcej przestrzeni na prawdziwe spotkanie z drugim człowiekiem. Bez projekcji, bez ratowania, bez wchodzenia w role z trójkąta dramatycznego. Empatia staje się cicha, spokojna i głęboka.

To jeden z najpiękniejszych efektów pracy z podświadomością. Nie musisz już reagować emocjonalnie, aby być wrażliwa. Wystarczy, że jesteś obecna.