To bardzo ludzkie pragnienie. Chcemy, by ktoś zobaczył nas takimi, jakimi jesteśmy. By ktoś uznał nasze intencje. By ktoś powiedział: „Rozumiem cię”.
Nie ma w tym nic złego.
Ale jeśli czujesz złość, frustrację lub żal, kiedy ktoś cię nie rozumie — to znak, że ego przywiązało się do obrazu siebie.
Potrzeba bycia rozumianą często wynika z potrzeby potwierdzenia tożsamości. Jeśli inni mnie nie rozumieją, czuję się zagrożona. Jakby moja wartość była pod znakiem zapytania.
Tymczasem świadomość nie potrzebuje zgody. Nie potrzebuje aprobaty.
Możesz wiedzieć, kim jesteś, nawet jeśli ktoś interpretuje cię inaczej. Możesz działać w zgodzie ze sobą, nawet jeśli ktoś tego nie widzi.
Wolność zaczyna się wtedy, gdy przestajesz tłumaczyć się ze swojej drogi każdemu, kto jej nie pojmuje.
Nie każdy musi cię rozumieć.
Wystarczy, że ty jesteś wobec siebie uczciwa.