Strach to poziom świadomości, który Hawkins określał jako początek prawdziwego ruchu. Strach nie zatrzymuje jak apatia i żal. Strach pobudza – choć często w sposób chaotyczny. To emocja, która mówi: „coś tu trzeba zmienić”.
Podświadomość w strachu działa na wysokiej czujności. Odczytuje sygnały, analizuje zagrożenia, czasem tworzy je tam, gdzie ich nie ma. Strach to energia przyszłości – projekcji, lęku przed scenariuszami, które nie muszą się wydarzyć. To dlatego tak wyczerpuje.
W hipnozie strach często ujawnia swoje prawdziwe źródła. Zwykle nie jest to przyszłość, lecz przeszłe doświadczenia, które nie zostały uzdrowione. Strach jest pamięcią, nie przepowiednią. Kiedy to widzisz, napięcie zaczyna opadać.
Praca z lękiem polega na rozpoznaniu, że ciało reaguje na dawne emocje. Gdy w hipnozie ciało zaczyna się uspokajać, podświadomość przestaje generować alarm. Stopniowo strach zamienia się w uważność. A uważność prowadzi do odwagi – pierwszego poziomu mocy, a nie siły.
Strach nie jest wrogiem. Jest informacją. A kiedy nauczysz się go czytać, przestajesz się go bać.